กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
มาก็มาแล้ว ทำงานมาทั้งวันแล้วยังต้องปั่นจักรยานมาหมู่บ้านซีสุ่ยอีก คงจะเหนื่อยมาก ไป๋เถามองเขาอย่างค้อน ๆ “รีบเข้ามาในบ้านสิ ยังไม่ได้กินข้าวใช่ไหม เดี๋ยวฉันไปทำอะไรให้กินที่ห้องครัว”
พูดจบก็เรียกเด็กสามคนที่กอดขากู้เจิงอยู่ให้เข้ามา “ต้าเป่า เอ้อร์เป่า ซานเป่า พวกเราจะไปบ้านป้าใหญ่กันก่อน”
กู้เจิงไม่พูดอะไร เขารู้ว่าภรรยาเป็นห่วงเขา ตอนนี้กลางวันยาวกลางคืนสั้น เขาปั่นจักรยานมาโดยไม่เสียเวลาระหว่างทาง ใช้เวลาน้อยกว่าปกติ
พรุ่งนี้ไปทำงาน ตื่นเช้าหน่อยแล้วปั่นจักรยานไปก็พอ