กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
สามตัวน้อยยื่นมืออวบ ๆ ของเสี่ยวพ่างมา แล้วก็ดมจริง ๆ
ต้าเป่า: “ไม่เหม็น”
เอ้อร์เป่า: “ไม่กอด”
ซานเป่าพยักหน้าหงึก ๆ แล้วพูดว่า “เดินเอง”
“เห็นไหม ไม่เหม็นแล้วใช่ไหมล่ะ จริง ๆ ไม่เหม็นตั้งนานแล้ว เมื่อวานฉันก็ไปอาบน้ำในแม่น้ำมาแล้ว ต้าเป่า เอ้อร์เป่า ซานเป่า รีบมานี่เร็ว ฉันจะพาไปดูของดี” กู้ชิงหยางเห็นพวกเธอไม่ยอมให้กอด เขาจึงไม่กอดอีกต่อไป แล้วก็กวักมือเรียกพวกเธออย่างลึกลับ ส่งสัญญาณให้ตามเขามา
กู้ชิงหยางทำราวกับกำลังถวายของล้ำค่า พาสามตัวน้อยไปดูปลาตัวเล็กกับกุ้งตัวเล็กในกะละมังน้ำที่ลานบ้าน
“ว้าว” สามตัวน้อยพากันล้อมกะละมังน้ำเป็นวงกลม พวกเธอเคยกินปลา แต่ยังไม่เคยเห็นปลาที่ยังมีชีวิต
กู้ชิงหยางไปจับปลาและกุ้งกลับมา แล้วเลี้ยงไว้ในกะละมังน้ำ