ตอนที่ 158 กู้เจิงตามมาแล้ว

เกวียนหยุดอยู่ใต้ร่มไม้ สายลมพัดเอื่อย ๆ ผ่านมา ชั่วพริบตาก็เย็นสบายขึ้นมาก

ไป๋เถากับแม่กู้นั่งพักอยู่บนเกวียน ทั้งคู่ดื่มน้ำไปบ้างแล้ว

คาดว่าอีกสักพักถึงจะได้ไป ต้องรอให้คนที่นั่งเกวียนมาคอมมูนซื้อของเสร็จกลับมาก่อน ตอนนี้ยังไม่มีใครกลับมาสักคน

ไม่นานนักพ่อกู้ก็จูงแฝดสามเดินกลับมา

เมื่อสบตากับแม่กู้ รอยยิ้มบนใบหน้าพ่อกู้ก็หุบลงเล็กน้อย แต่รอยยิ้มที่มุมปากนั้นเก็บยังไงก็เก็บไม่อยู่

ซานเป่าหัดเดินได้เร็วกว่าพี่ชายทั้งสอง และเดินได้มั่นคงกว่า พอเห็นไป๋เถาก็ปล่อยมือพ่อกู้ เดินตึงตังเข้ามาหาไป๋เถาอย่างรวดเร็ว “หม่าม้า หม่าม้า”