กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“แม่ อาสะใภ้ห้าบอกให้ผมไปกินข้าวที่บ้านเธอ ตอนเย็นไม่ต้องทำกับข้าวเผื่อผมแล้ว อาสะใภ้ห้าถามพี่กู้ชิงเฉินกับพี่กู้ชิงอิ๋งว่าจะไปไหม”
กู้ชิงหยางตะโกนเสียงดัง คราวนี้ไม่เรียกพี่ชายพี่สาวแล้ว แต่เรียกชื่อกันตรง ๆ
พี่สะใภ้ใหญ่กู้ได้ยินเสียง จึงถือไม้คลึงแป้งเดินออกมา “กู้ชิงหยาง บ้านอาสะใภ้ห้าก็ยังต้องซื้อธัญพืชจากกองการผลิตมากินเหมือนกัน ธัญพืชก็มีจำกัดอยู่แล้ว แกจะไปกินข้าวบ้านอาสะใภ้ห้าทำไม”
ชีวิตความเป็นอยู่ในตอนนี้ก็เป็นแบบนี้ ธัญพืชในบ้านล้วนมีการกำหนดปริมาณเอาไว้ ถึงเพิ่งแบ่งธัญพืชกันมาใหม่ ๆ ก็ไม่กล้ากินดื่มตามใจ เพราะธัญพืชเหล่านี้ต้องใช้ประทังไปตลอดฤดูหนาว จนกว่าธัญพืชใหม่ของปีหน้าจะออกมา