ตอนที่ 68 ผมว่าเถาเถาหวานกว่า

รอยยิ้มบางเบาผุดขึ้นบนคิ้วตาคมเข้มของกู้เจิง

เขาหันกลับไปหยิบตะกร้าสานจากห้องฝั่งตะวันออก แล้วใช้ตะกร้าครอบถังใส่ปลา ก่อนจะวางก้อนหินเล็ก ๆ ทับไว้ เผื่อแมวจรจัดคาบมันไป

แม้ไป๋เถาจะจงใจอ้อยอิ่งอยู่ในห้องอาบน้ำนานขึ้นอีกหน่อย สุดท้ายก็ยังต้องออกมาอยู่ดี

ทันทีที่ออกมา เธอก็เห็นกู้เจิงนั่งอยู่บนธรณีประตูห้อง

ภายในห้องจุดตะเกียงน้ำมันก๊าด แสงสีเหลืองสลัวส่องออกมาเป็นสีส้มอ่อน ตกกระทบแผ่นหลังของกู้เจิง

ไป๋เถาที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จมีไอชื้นคลุมกาย ใบหน้าเล็กขาวผ่องดูราวกับกำลังเปล่งแสงอยู่ท่ามกลางค่ำคืน

ไป๋เถาสบตากู้เจิง เธอกลืนน้ำลายโดยไม่รู้ตัว ก่อนจะพูดอย่างกระอักกระอ่วนว่า “ยังไม่นอนอีกเหรอ?”

“อืม รอคุณอยู่”