กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ไป๋เถาทนสายตาของเขาไม่ไหว จึงรีบหนีออกจากบ้านราวกับกำลังหลบหนี
นี่มันยังกลางวันแสก ๆ อยู่เลย ดูจากสายตาของเขาแล้วคงไม่ได้คิดเรื่องดี ๆ แน่
เมื่อไป๋เถามาถึงลานบ้านด้านหน้า พี่สะใภ้ใหญ่กู้ก็เห็นเธอเข้าพอดี “น้องสะใภ้ห้า กำลังคิดจะเรียกเธออยู่พอดี เธอก็มาซะแล้ว”
“พี่สะใภ้ใหญ่มีอะไรหรือ?” ไป๋เถาถาม
“คือฉันเพิ่งได้ยินป้าหูพูดมา หมู่บ้านเขาพิงปลูกต้นผลไม้ไว้มากมาย ได้ยินป้าหูบอกว่าสามารถใช้ธัญพืชแลกแอปเปิ้ลได้ ฉันเลยอยากถามเธอว่าจะแลกไหม ถ้าแลก พวกเราจะไปพร้อมกับป้าหู” พี่สะใภ้ใหญ่กู้เล่าเรื่องให้ฟัง
ไป๋เถารีบพูดขึ้นทันที “ไปสิ จะไปเมื่อไร แลกมาเยอะหน่อย ต่อจากนี้อากาศจะยิ่งหนาวขึ้นเรื่อย ๆ แอปเปิ้ลเก็บได้นาน เอาไว้ค่อย ๆ กินช่วงฤดูหนาว”