กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ไป๋เถาพูดว่า “ถ้ายังพัฒนาไปตามแนวโน้มตอนนี้ต่อไป เธอก็มีหวังได้กลับไปเรียนแล้ว” แต่พ่อไป๋กับแม่ไป๋จะล้มเลิกกลางคันเพียงเพราะเห็นผลลัพธ์ในตอนนี้ไม่ได้ ไม่ว่าจะทำอะไรก็ต้องอดทนทำต่อให้ถึงที่สุดไม่ใช่หรือ
ดวงตาของไป๋อวิ๋นเป็นประกาย เธอพยักหน้าหงึก ๆ ราวกับลูกเจี๊ยบจิกข้าว แล้วกอดแขนไป๋เถาออดอ้อน “ขอบคุณพี่สาม ถึงตอนนั้นเราไปถามครูประจำชั้นของฉันดูก็ได้ว่าพอจะมีทางไหม ฉันเรียนไม่ได้แย่นะ ครูประจำชั้นก็เห็นความสำคัญของฉันมาก ตอนที่ฉันไปทำเรื่องลาออก ครูยังไปคุยกับพ่อแม่ของเราเลย”
“ได้ ฉันไม่รู้จักครูประจำชั้นของเธอ ถึงตอนนั้นฉันจะพาเธอไปด้วยกัน” ไป๋เถากับไป๋อวิ๋นมองหน้ากันแล้วหัวเราะ