กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ตอนเช้าฟ้ายังสลัวอยู่ กู้เจิงก็ลุกจากเตียงอย่างแผ่วเบา เมื่อนึกได้ว่าภรรยาเหนื่อย เขาอยากให้เธอนอนต่ออีกหน่อย จึงไม่ได้ปลุก
ไป๋เถามีเรื่องต้องจัดการอยู่ในใจ แม้ไม่มีนาฬิกาปลุก เธอก็ตื่นแต่เช้า
“ตื่นแล้วเหรอที่รัก” กู้เจิงกำลังสวมเสื้อผ้า พอเห็นภรรยางัวเงียลุกขึ้นนั่ง
ไป๋เถาหาวทั้งที่ยังสะลึมสะลือ เธอขานรับและไม่ลืมว่าวันนี้มีธุระ “ใช่ ลุกกันเถอะ ฉันจะไปส่งคุณที่ตัวอำเภอ แล้วก็…จะได้ซื้อของสักหน่อยพอดี”
ตอนเพิ่งตื่นสมองยังไม่ปลอดโปร่ง เธอเกือบหลุดปากไปแล้วว่าจะไปตลาดมืด
หลังลุกจากเตียงและล้างหน้า ไป๋เถาก็สดชื่นขึ้นมาก
หลังล้างหน้าแปรงฟันอย่างง่าย ๆ ทั้งสองก็เตรียมออกเดินทาง
พวกเขาไม่ได้ทำอาหารเช้า ตั้งใจว่าจะไปซื้อซาลาเปาอะไรสักหน่อยที่ร้านอาหารของรัฐ