กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ไป๋เถาไม่สนใจว่าคนที่เหลือจะคิดอย่างไร
อยากคิดอย่างไรก็คิดไป อย่างไรเธอก็พูดสิ่งที่ควรพูดไปหมดแล้ว
สำหรับเธอแล้ว คนพวกนั้นล้วนเป็นคนที่ไม่สำคัญ
เธอยังคงคิดถึงช่วงก่อนหน้านี้ ตอนนั้นบนเขายังมีคนไม่มากขนาดนี้
ช่วงนั้นทุกคนกำลังยุ่งกับการเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วง งานก็ทำแทบไม่หมดจนไม่มีเรี่ยวแรงขึ้นเขา
คาดว่าตั้งแต่ตอนนี้ไปจนกว่าอากาศจะหนาว บนเขาคงมีคนไม่น้อยแน่
ตอนนี้ทุกคนขึ้นเขาไปเก็บของป่า อีกสักพักก็คงเริ่มเก็บฟืนเพื่อสำรองไว้ใช้ในฤดูหนาว
ช่วงก่อนหน้านี้ กู้ชิงเฉินฉวยโอกาสตอนที่ยังไม่มีใครเก็บฟืน เก็บฟืนกองใหญ่ไว้ตรงหน้าบ้าน
อีกสักพักฟืนบริเวณเชิงเขาและรอบนอกคงถูกคนเก็บจนหมด พวกเขาทำได้เพียงเดินเข้าไปด้านในมากขึ้น ต้องเดินไกลกว่าเดิม แล้วแบกฟืนกลับบ้าน ย่อมเสียแรงมากกว่า