เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กว่าจะเดินออกจากถนนหน้าสหกรณ์จัดจำหน่ายมาได้ ต้วนฟางฟางถึงได้ถามจนรู้เรื่องของซางอวี๋
“พี่สะใภ้ซางอวี๋ พี่พูดสิ ผู้หญิงคนนั้นเมื่อครู่อาจรู้จักกับพี่สะใภ้เฝิง... โอ้ ไม่สิ รู้จักกับเฝิงจวิ้นเสียหรือเปล่า?”
สีหน้าของเธอเต็มไปด้วยความประหลาดใจ
“อืม” ซางอวี๋พยักหน้า
“พี่คิดดูสิ ไม่อย่างนั้นผู้หญิงคนนั้นจะไม่แย่งตั้งแต่แรกหรือทีหลัง แต่ดันออกมาแย่งตอนที่พวกเรากำลังซื้อเนื้อพอดีทำไม?”
“ฉันเห็นเหมือนว่า ตอนที่เธอออกจากแถว พวกเราเพิ่งต่อแถวได้ไม่นานเอง เธอไปอยู่ข้าง ๆ ตั้งนาน บอกว่าไปซื้อของ แต่เธอดูสิ ตอนที่เธอเข้ามาแย่งเนื้อ ในตะกร้ามีของเยอะไหม?”
“มีแค่ปลาเค็ม 2 ตัวเอง”
ระหว่างการแย่งชิงเมื่อครู่นี้ ซางอวี๋เองก็มองผู้หญิงที่พุ่งเข้ามาแย่งเนื้อของเธออย่างละเอียด
เธอบอกว่าไปซื้อของอยู่ข้าง ๆ