กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ซางอวี๋กลับมาถึงเกาะในตอนบ่ายสี่โมงกว่าแล้ว
พวกเธอส่งโทรเลขที่ไปรษณีย์ จากนั้นเธอก็ส่งเงิน 50 หยวนไปให้น้าเล็ก ก่อนวกกลับไปที่สหกรณ์จัดจำหน่ายเพื่อซื้อของที่เมื่อครู่ยังไม่ได้ซื้อ
หลังจากนั้นยังไปที่ท่าเรือเพื่อรอเรืออยู่พักหนึ่ง จึงเสียเวลาจนถึงตอนนี้
กลับถึงบ้าน เธอเปิดดูห้างออนไลน์ของตัวเองก่อน อาหารทะเลที่วางขายเมื่อเช้าไม่รู้ว่าขายหมดหรือยัง
เมื่อเปิดหน้าต่างสถานะ ข้อความที่เด้งขึ้นมาเป็นอันดับแรกยังคงเป็นข้อความจากร้านค้า
เป็นข้อความที่ลูกค้ารายใหม่ส่งมา เธอถามว่า:
[ไม่ทราบว่าเจ้าของร้านมีปลอกหมอนแบบเก่าสมัยก่อนขายไหม? ย่าของฉันป่วยเป็นอัลไซเมอร์ ตอนกลางคืนเวลานอนมักพูดอยู่เสมอว่านั่นไม่ใช่เตียงของเธอ ไม่ใช่หมอนของเธอ ไม่ว่าจะอย่างไรก็ไม่ยอมนอน]