ตอนที่ 239 คนพลัดถิ่นหวนคืนบ้าน

ตอนที่ 239 คนพลัดถิ่นหวนคืนบ้าน

ก่อนที่น้ำค้างแข็งระลอกแรกในปลายฤดูใบไม้ร่วงจะโปรยปรายลงมา เฉินเป่าจู้และหลี่เฮยหลงได้กล่าวลาสถานีป่าไม้ซู่กวง ย่าเจินเจีย รวมถึงทุกคนในหมู่บ้านอินทรี

พวกเขาพากุ่ยกูเดินทางต่อรถหลายทอด มุ่งหน้าไปยังสถานีป่าไม้เหิงซาน

ในการเดินทางช่วงสุดท้าย พวกเขาได้ขึ้นรถไฟเล็กเขตป่า

นั่นเป็นรถไฟรางแคบชนิดหนึ่ง รางรถไฟคดเคี้ยวไปตามแนวป่าทึบและหุบเขา

รถไฟเล็กไม่ได้มีไว้สำหรับรับส่งผู้โดยสารโดยเฉพาะ หน้าที่หลักของมันคือบรรทุกสิ่งของสัมภาระ ภายในตู้ขบวนนอกจากเฉินเป่าจู้กับหลี่เฮยหลงแล้ว ยังมีคนงานสวมชุดทำงานผ้ายีนอยู่อีกสองสามคน

หัวรถจักรพ่นควันหอบหายใจเสียงดังฟืดฟาด ล้อรถบดกับรางเหล็กเกิดเป็นจังหวะซ้ำ ๆ อันน่าเบื่อหน่าย: ฉึกฉัก ฉึกฉัก...

นอกหน้าต่างทั้งสองฟากฝั่งคือผืนป่ากว้างใหญ่ไพศาลไร้ที่สิ้นสุด