เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 238 ลาก่อน พ่อที่เป็นมนุษย์ของฉัน
ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา เฉินเป่าจู้กับหลี่เฮยหลงก็เริ่มจะ “ว่าง” ขึ้นมาแล้ว
ช่วงกลางวันถ้าทั้งสองคนไม่ได้พากุ่ยกูกับลูกหมาป่าออกไปล่าสัตว์ ก็จะไปหาหลิวหงเฟิงเล่นที่หมู่บ้านเฮยสุ่ย
ได้ยินจากปากหลิวหงเฟิงว่า หลินเซิ่งหนานลูกสาวคนโตของบ้านป้าของเขาแต่งงานออกไปอยู่อีกหมู่บ้านหนึ่งเมื่อหนึ่งปีก่อน
ผู้ชายบ้านนั้นเป็นคนซื่อ หลินเซิ่งหนานแต่งเข้าไปได้แค่ครึ่งปีก็คุมบ้านแล้ว
ทั้งพ่อสามีและคุณยายต่างก็มีนิสัยอ่อนแอเหมือนตุ๊กตาดิน แต่เดิมทั้งครอบครัวมักจะถูกคนในหมู่บ้านรังแกอยู่เป็นประจำ
ผลปรากฏว่าหลังจากหลินเซิ่งหนานแต่งเข้าไป ก็กลายเป็นเสาหลักค้ำจุนบ้านหลังนั้นได้อย่างรวดเร็ว
ใครกล้ารังแกผู้ชายบ้านเธอ รวมถึงพ่อสามีและคุณยายของเธอ เธอก็ถลกแขนเสื้อลุยทันที
ผู้หญิงบ้านอื่นล้วนแต่ทะเลาะด่าทอ แต่หลินเซิ่งหนานลงไม้ลงมือโดยตรง
ผ่าน “การต่อสู้” ไปไม่กี่ครั้ง ก็ไม่มีใครกล้ามาหาเรื่องเธออีกเลย