จากขอทานโซ่ล่ามขา ผมกลายเป็นพรานป่าฝึกเหยี่ยวแห่งตงเป่ย!

เฉินเป่าจู้ถูกลักพาตัวตั้งแต่เด็ก โตมากับแก๊งขอทาน ร้องเพลงขอข้าวทั้งที่ข้อเท้าถูกลวดล่ามไว้ ฤดูใบไม้ร่วงปี 1950 เขาหนีเข้าป่าลึก เกือบตายเพราะหมาดำชื่อถ่านโถวคาบคางคกพิษมาให้กิน แต่ก็เพราะมันที่ทำให้พรานเฒ่าวัยเจ็ดสิบกว่าอย่างไป๋จื้อหย่งช่วยชีวิตเขาไว้ ยื่นปืนให้ แล้วสอนวิธีเอาชีวิตรอดกลางขุนเขา จากขอทานไร้ค่า เขาจะกลายเป็นพรานป่า คนฝึกเหยี่ยว และคนล่องแพซุงผู้ท้าแข่งกับยมบาลกลางแม่น้ำเชี่ยว!