เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 240 คนโง่ตีคนไม่ผิดกฎหมาย
เมื่อจ้าวเจวียนได้ยินเสียงในลานบ้าน สีหน้าก็พลันเปลี่ยนไปอย่างมาก
เฉินเป่าจู้เดินไปที่ประตูแล้วมองออกไปข้างนอก
ชายวัยกลางคนที่เดินเข้ามาในลานบ้านเห็นชายหนุ่มหน้าแปลกเดินออกมาจากในห้อง เขาก็ชะงักไป “แกเป็นใคร พี่สะใภ้ฉันล่ะ”
เฉินเป่าจู้จ้องมองชายผู้นี้ ภาพเหตุการณ์บางอย่างในส่วนลึกของความทรงจำเริ่มชัดเจนขึ้นมา
คนผู้นี้...ก็คือเฉินชิงซานอารองของเขา
ก็คือคนคนนี้ที่ลักพาตัวเขาไปขาย ทำให้เขาต้องร่อนเร่พเนจรอยู่ข้างนอกนานนับสิบปี
จ้าวเจวียนคลำทางเดินออกมา พลางขมวดคิ้วกล่าว “น้องรอง พวกเราแยกครอบครัวกันแล้ว... อีกอย่างตอนที่พวกเราแยกออกมาแม่ก็ไม่ได้ให้เงินพวกเราสักแดงเดียว พวกเราไม่มีเงินให้แกยืมหรอก”
สายตาของเฉินชิงซานล่อกแล่ก แฝงไปด้วยความกะล่อนและสันดานอันธพาล