ตอนที่ 112 ต้อนล่ากวางป่า

ตอนที่ 112 ต้อนล่ากวางป่า

จางผู้เฒ่าใหญ่เก็บชะมดเช็ดที่ปาดออกมาอย่างระมัดระวัง เครื่องในของกวางชะมดหอมถูกพวกสุนัขและเหยี่ยวกินไปจนหมดแล้ว

ร่างกายส่วนที่เหลือก็ไม่มีเนื้อสักเท่าไร จางผู้เฒ่าใหญ่จึงแบกมันขึ้นบ่า “พวกนายยังอยากล่าอะไรอีก ไปสิ ฉันจะไปเป็นเพื่อนพวกนายด้วย”

พวกเฉินเป่าจู้ไม่ได้ออกปากขอแบ่งกวางชะมดจากเขา เขาก็ไม่อาจตระหนี่ถี่เหนียวเกินไปจนถึงขั้นถือชะมดเช็ดแล้วเดินจากไปเฉย ๆ ได้

เขาต้องช่วยพวกเฉินเป่าจู้ล่าสัตว์ด้วยเช่นกัน

“ได้สิ เช่นนั้นก็ต้องขอบคุณอาจางล่วงหน้าแล้ว พวกเราอยากล่ากวางจ่าฝูงหรือกวางป่าสักตัว หากเหยื่อตัวเล็กเกินไปนำกลับไปที่สถานีป่าไม้ก็คงไม่พอกินกัน” เฉินเป่าจู้กล่าว

“ฉันรู้ว่าตรงไหนมีกวางป่า ไปเถอะ ฉันจะพาพวกนายไปหาเอง”

จางผู้เฒ่าใหญ่เป็นคนท้องถิ่น จึงคุ้นเคยกับสภาพในป่าเขาเป็นอย่างดี