ตอนที่ 113 เลี้ยงหมาป่าเนรคุณ ไม่ช้าก็เร็วมีวันที่ต้องเสียใจ

ตอนที่ 113 เลี้ยงหมาป่าเนรคุณ ไม่ช้าก็เร็วมีวันที่ต้องเสียใจ

ยามพลบค่ำ สถานีป่าไม้ซู่กวง

ดวงตะวันยังไม่ทันคล้อยต่ำ เฉินเป่าจู้กับหลี่เฮยหลงก็กลับมาถึง

เหล่าคนงานของสถานีป่าไม้เห็นเนื้อกวางป่าที่พวกเขานำกลับมาต่างก็ทั้งตกใจทั้งยินดี

“พวกนายล่ามาได้จริง ๆ เหรอเนี่ย”

“เนื้อเยอะขนาดนี้…นี่มันกวางป่าเหรอ”

“ตั้งสี่ตัวเชียวนะ!” หลี่เฮยหลงฉีกยิ้มดีใจ “คืนนี้มีเนื้อให้กินแล้ว”

ข่าวนี้แพร่สะพัดไปยังโรงครัวอย่างรวดเร็ว

เหล่าหม่ากำลังล้างมันฝรั่งอยู่พอดี

ชายหนุ่มเด็กเบ๊คนหนึ่งวิ่งพรวดพราดเข้ามาจากข้างนอก เอ่ยอย่างตื่นเต้น “อาจารย์หม่า เฉินเป่าจู้ล่ากวางป่ามาได้แล้ว คืนนี้พวกเราจะได้เพิ่มเมนูเนื้อไหม”