กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 111 ท่าไม้ตายอินทรีล่ากวางชะมดหอม
พวกเฉินเป่าจู้เคลื่อนไหวร่วมกับจางผู้เฒ่าใหญ่
“เห็นรอยเท้านี่ไหม” จางผู้เฒ่าใหญ่พ่นไอสีขาวออกจากปากพลางชี้ไปยังหลุมเล็ก ๆ บนพื้นหิมะเป็นแนวยาวที่แทบจะถูกลมพัดจนราบเรียบ “นี่เป็นร่องรอยเก่า อย่างน้อยก็สองวันก่อนแล้ว รอยกีบกวางชะมดหอมจะแคบ คล้ายกีบแพะ แต่เวลาเดินกีบหลังชอบเหยียบซ้ำลงไปในรอยกีบหน้า ตอนหิมะหนาก็จะทิ้งรอยหลุมลึกเล็ก ๆ เป็นแนวยาวแบบนี้ไว้”
ขณะกำลังพูดอยู่ ท่านทูที่ดมกลิ่นอย่างละเอียดอยู่ด้านหน้าก็หยุดชะงักลงกะทันหัน
มันหมอบตัวต่ำ ลำคอส่งเสียงครางเบา ๆ
เฉินเป่าจู้สาวเท้าเร็วรี่ขึ้นไปข้างหน้า ตะกุยพุ่มไม้เปิดออก ด้านหลังพุ่มไม้เผยให้เห็นรอยกีบเท้าที่แจ่มชัด สดใหม่กว่าเมื่อครู่นี้มากนัก