เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 110 ทองคำอ่อน
เฉินเป่าจู้สะพายปืนล่าสัตว์ หลี่เฮยหลงถือหอกปลายปืน ทั้งสองจูงท่านทู กุ่ยกู และเอ้อร์หลวี ออกจากที่ตั้งสถานีป่าไม้
ขณะเดินมุ่งหน้าเข้าไปในภูเขา พวกเขาเดินผ่านทางลาดลูกศรช่วงหนึ่งของสถานีป่าไม้ ตรงริมทางลาดตรงนั้นยังมีคนงานสองสามคนกำลังง่วนอยู่กับการตรวจตราทางลาดลูกศร
พวกเขาต้องคอยดูแลให้ทางลาดลูกศรตลอดทั้งสายอยู่ในสภาพ “ปลอดภัย” มิเช่นนั้นเพียงแค่มีหิมะน้ำแข็งนูนขึ้นมาแค่นิดเดียว ก็อาจทำให้ท่อนซุงที่เลื่อนลงมาจากบนภูเขาเบี่ยงเบนไปจากแนววิถีการเลื่อนตัวเดิม จนพุ่งทะลุออกนอกรางเลื่อนและก่อให้เกิดอุบัติเหตุได้
เฉินเป่าจู้มองเห็นช่างเฉา จึงตะโกนทักทายแต่ไกล
หนวดเคราของช่างเฉาเกาะตัวเป็นน้ำแข็งจนกลายเป็นแท่งน้ำแข็งเส้น ๆ ไปหมด
“พวกนายจะไปไหนกัน” ช่างเฉาเอ่ยถามเสียงอู้อี้
“ล่าสัตว์” เฉินเป่าจู้ตอบ