102

บทที่ 102 เครื่องหยกในตลาดมืด

“โอ๊ย อย่างนั้นช่วยฉันได้มากเลย ฉันซื้อด้วยเงินนะ ให้สูงกว่าราคาตลาดสองเท่าเลย”

“พี่เอาไปกินเถอะค่ะ ไม่ต้องเกรงใจขนาดนั้น”

“ถ้าเธอไม่รับเงิน ฉันก็รับของเธอไม่ได้เหมือนกัน”

“ก็ได้ค่ะ รับเงินก็ได้”

บะหมี่เส้นหนวดมังกรในระบบทั้งราคาถูกและคุณภาพดี แต่ลั่วหลานไม่ได้เอาให้พี่หลิวทันที ตอนเที่ยงหลังเลิกงานกลับบ้าน พอตอนบ่ายมาทำงานจึงเอามาให้หนึ่งกิโลกรัม เธอแกะห่อพลาสติกออกไปเผาไฟ แล้วใช้หนังสือพิมพ์ห่อบะหมี่ไว้แทน

“บะหมี่นี่ดีจริง ๆ ทั้งเส้นเล็กทั้งขาว”