กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เวินเซี่ยงหว่านตาไวมือเร็ว รีบก้มเก็บผ้าเช็ดหน้าผืนนั้นขึ้นมา
กลิ่นชาดทาแก้มฉุนกึกโชยออกมาจากผ้า
เนื้อผ้าของผ้าเช็ดหน้าผืนนี้มิใช่ผ้าชั้นเลิศอันใด เป็นเพียงผ้าหยาบที่นุ่มกว่าผ้าป่านอยู่เล็กน้อยเท่านั้น
“ผ้าเช็ดหน้าผืนนี้มาจากที่ใด?”
“เกี่ยวอะไรกับเจ้า? นี่เป็นของของข้า คืนมา!” กล่าวจบก็หมายจะแย่งผ้าเช็ดหน้ากลับไปจากมือเวินเซี่ยงหว่าน
ยังไม่ทันที่เขาจะก้าวเข้ามา ก็สะดุดก้อนหินจนล้มคุกเข่าลงกับพื้นอย่างแรง
ในยามนั้นเอง ไม่รู้ว่าใครเอ่ยขึ้นว่า “เหตุใดข้าจึงรู้สึกเหมือนเคยเห็นผ้าเช็ดหน้าผืนนี้ที่ตำบล?”
ทันทีที่คำพูดนี้หลุดออกมา สีหน้าของเวินฉือก็ย่ำแย่ลงจนเห็นได้ชัด