ตอนที่ 76 หว่านหว่าน

เขายื่นมือออกไปคว้าเบื้องหน้า แต่ร่างตรงหน้ากลับหายลับไปอีกครั้ง

กู้หานเจ๋อลุกขึ้นยืน ทว่าจู่ ๆ ภาพเบื้องหน้าก็มืดวูบ ร่างของเขาทรุดล้มลง

“หว่านหว่าน” ก่อนหมดสติ เสียงพึมพำอ่อนโยนแผ่วออกจากริมฝีปากของเขา จากนั้นเขาก็ล้มลงกับพื้นสิ้นสติไป

ในยามนั้น เวินเซี่ยงหว่านซึ่งกำลังหลับสนิทพลันลืมตาขึ้น ไม่รู้เพราะเหตุใด หัวใจของนางจึงเต้นระรัวด้วยความหวั่นวิตก

นางมองลูกชายลูกสาวที่หลับสนิทอยู่ข้างกาย แววตาทอประกายยิ้มอย่างอิ่มเอมใจ

ยามเย็นในฤดูสารทมักเย็นอยู่สักหน่อย เวินเซี่ยงหว่านจึงกระชับผ้าห่มคลุมตัวลูกทั้งสองให้มิดชิด ก่อนส่งจิตสำนึกเข้าไปในมิติวิเศษ

เมื่อเห็นต้นกล้าที่งอกขึ้นแล้วในไร่นา แววตาของเวินเซี่ยงหว่านก็ฉายความยินดี