ตอนที่ 25 ความคิดของยวี่เส้าชิง

ดวงตาของยวี่เส้าชิงจับจ้องเวินเซี่ยงหว่านอยู่ตลอดเวลา เวินเย่รีบก้าวเท้าเล็ก ๆ ไปหยุดข้างกายนาง กำหมัดน้อยแน่น ราวกับกำลังรวบรวมความกล้าให้ตนเอง

“ท่านอา ท่านจ้องท่านแม่ของข้าเช่นนี้ด้วยเหตุใด?”

เมื่อยวี่เส้าชิงเห็นกู้หานเจ๋อฉบับตัวเล็กตรงหน้า ความคิดอยากหยอกล้อก็ผุดขึ้นมาอย่างอดไม่ได้

ชาตินี้เขาคงไม่มีวันเอาชนะกู้หานเจ๋อได้ แต่หากได้รังแกเจ้าตัวเล็กที่หน้าตาเหมือนอีกฝ่ายสักหน่อย ก็นับเป็นการโต้กลับได้เช่นกัน

“เจ้าหนู เจ้ามีนามว่าอะไร?”

เวินเย่กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “เกี่ยวอันใดกับเจ้า?”

“เจ้าหนูเจ้าเล่ห์ หากเมื่อครู่มิใช่คุณชายผู้นี้ เจ้าและท่านแม่คงถูกคนตระกูลหลิวพาตัวไปแล้ว ถึงยามนั้นความเป็นความตายของพวกเจ้าก็คงมิอาจกำหนดได้เอง”