กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เวินเซี่ยงหว่านพยักหน้า “ได้”
เมื่อเถ้าแก่ได้ยินเช่นนั้นก็กล่าวต่อ “แขกผู้มีเกียรติ โรงเตี๊ยมของเราต้องชำระเงินล่วงหน้าเสียก่อน…”
เวินเซี่ยงหว่านเข้าใจได้ในทันที เถ้าแก่ผู้นี้เห็นว่าพวกนางแต่งกายซอมซ่อ จึงเกรงว่าพวกนางจะไม่มีเงินจ่ายค่าห้องพัก
นางหยิบอีแปะ 100 เหรียญออกจากถุงเงินวางลงบนโต๊ะ “อีกครู่ให้เสี่ยวเอ้อร์ส่งน้ำอาบมาสักหลายถัง แล้วเตรียมอาหารดี ๆ อีกสักหลายอย่าง”
เมื่อเห็นเงิน สีหน้าของเถ้าแก่ก็เปลี่ยนแปลงไปในชั่วพริบตา เขารีบยิ้มพลางกล่าว “ได้เลย! แขกผู้มีเกียรติโปรดวางใจได้!”
เวินเซี่ยงหว่านไม่ได้กลับไปที่ห้องพัก หากแต่พาเด็กน้อยทั้งสองไปยังร้านเสื้อผ้าสำเร็จรูปใกล้โรงเตี๊ยม
พวกนางเพิ่งเดินมาถึงหน้าประตู เด็กรับใช้ชายที่เฝ้าอยู่ก็เข้ามาขวางทางทันที