ตอนที่ 24 ลงโทษคนชั่ว เชิดชูคนดี

“พวกเจ้าไม่ยอมรับก็ไม่เป็นไร ให้ท่านผู้เฒ่าจางเป็นผู้พูดเองก็สิ้นเรื่อง”

เมื่อพ่อบ้านหลิวได้ยินเช่นนั้น ใบหน้าก็เผยรอยแค่นหัวเราะวาบหนึ่ง ตาแก่นั่นคงตายสนิทไปแล้วกระมัง จะให้คนตายพูดได้ เว้นเสียแต่ทำให้เขาฟื้นคืนชีพ

หลี่ซื่อคลานมาข้างกายเวินเซี่ยงหว่าน พลางร่ำไห้กล่าวว่า “แม่หนูเวิน ป้าจางของเจ้า…”

“ป้าหลี่ ไม่ต้องกังวล ป้าจางยังมีชีวิตอยู่”

ยังมีชีวิตอยู่หรือ?

เสียงร่ำไห้ของหลี่ซื่อหยุดชะงัก “เจ้าหมายความว่า ป้าจางของเจ้า…”

“แค่ก ๆ…” ท่านผู้เฒ่าซึ่งเดิมไร้ลมหายใจไปแล้วไอออกมาหลายครั้ง ก่อนลืมตาขุ่นมัวขึ้นเล็กน้อย

ฟื้นแล้ว!

ฟื้นขึ้นมาจริง ๆ!

“ตาเฒ่า!”