กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“พวกเจ้า! พวกเจ้าช่างจิตใจดำอำมหิตนัก! กลางวันแสก ๆ ยังลงมือทุบตีคนจนตายได้ลงคอ!” หลี่ซื่อร่ำไห้พลางตะโกนว่า “ยังมีความยุติธรรมอยู่หรือไม่? ยังมีกฎหมายบ้านเมืองอยู่หรือไม่? ข้า…ข้าจะไปฟ้องพวกเจ้าที่ที่ว่าการอำเภอ!”
“หึ ไปที่ว่าการอำเภอหรือ? ไปสิ! รีบไปเลย! ยังจะรออะไรอีกเล่า?” ชายผู้มีลักษณะคล้ายพ่อบ้านก้าวออกมา แค่นหัวเราะพลางกล่าวว่า “หากเจ้ามีความสามารถ ก็จงไปเมืองหลวงเพื่อถวายฎีกาฟ้องร้องเสียสิ!” เขาย่อตัวลงข้างหลี่ซื่อ แล้วกล่าวเสียงต่ำว่า “อย่าโทษข้าที่ไม่เตือนเจ้าเลย หากเจ้ายังสามารถเดินออกจากตำบลซาซีได้ ข้าจะถือว่าเจ้ามีฝีมือ”
คำข่มขู่อย่างโจ่งแจ้งทำให้ร่างของหลี่ซื่อสั่นสะท้านขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่