ตอนที่ 12 กลายเป็นขันทีแล้ว

“เพียงแต่ต่อไปคงเป็นได้แค่ขันทีแล้ว” หมอประจำหมู่บ้านอู๋ขมวดคิ้ว “ประเดี๋ยวข้าจะเขียนเทียบยาให้เจ้า ไปเจียดสมุนไพรมาต้มกินก็ยังรักษาชีวิตไว้ได้ หากมัวชักช้าต่อไป เกรงว่าแม้แต่ชีวิตก็คงรักษาไว้ไม่ได้”

จ้าวรั่วอวิ๋นได้ยินดังนั้นก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก ยังดี ขอเพียงรักษาชีวิตไว้ได้ก็พอ

“ดึกดื่นป่านนี้ บุรุษตระกูลฟางผู้นี้ไม่หลับไม่นอน มาทำอะไรที่ตระกูลเวิน?” ชาวบ้านพากันล้อมอยู่ด้านนอก ชะเง้อมองเข้ามาข้างในไม่หยุด

“นั่นสิ! ตอนกลางวันเพิ่งจะทะเลาะวิวาทกัน พอตกกลางคืนก็แอบมาที่นี่ หรือคิดจะมาแก้แค้น?”