กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
หากเป็นเมื่อก่อน ฝ่ามือนี้คงฟาดลงบนใบหน้าของเวินเซี่ยงหว่านเป็นแน่ แต่ยามนี้มีหรือที่เวินเซี่ยงหว่านจะยอมให้ตนเองได้รับความอยุติธรรมแม้แต่น้อย?
ยังไม่ทันที่มือของจ้าวรั่วอวิ๋นจะฟาดลงมา เวินเซี่ยงหว่านก็ชิงลงมือก่อนแล้ว
ได้ยินเพียงเสียง “เพียะ! เพียะ!” สองครั้ง ใบหน้าของจ้าวรั่วอวิ๋นก็พลันบวมขึ้นในชั่วพริบตา
เวินเทียนสือที่หลบอยู่ในที่มืดและแอบฟังความเคลื่อนไหว ครั้นเห็นภาพนั้นก็รู้สึกว่าใบหน้าของตนเองพลันเจ็บขึ้นมาชั่วพริบตา
“เจ้า…เจ้านังสารเลว! เจ้ากล้าตบข้าหรือ?”
“จ้าวซื่อ เจ้าอย่าได้ไม่รู้จักดีชั่ว ข้าเพิ่งช่วยเจ้าไปเมื่อครู่นี้เอง!” เวินเซี่ยงหว่านแบฝ่ามือออก เพียงเห็นยุงสองตัวนอนอยู่กลางฝ่ามือ