กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 41 แม่นางเยว่เอ๋อร์
ยังดีที่สตรีผู้นี้สวมเสื้อผ้าหนา ไม่เช่นนั้นคงเผยวับแวมให้เห็นไปหมดแล้ว
“โอ๊ย~~ เจ้าคนนี้เป็นอะไรไป เดินชนกำแพงเสียได้!”
หึ ๆ
จางเอ้อร์โก่วพูดไม่ออกอยู่ในใจ หญิงบ้าผู้นี้ยังกล้ากล่าวโทษเขาก่อนอีก
อีกอย่าง ต่อให้เขาชนกำแพง นางลงมาเองไม่เป็นหรือไร!
ตอนนี้จางเอ้อร์โก่วไม่สนใจแล้วว่าสตรีผู้นี้เป็นยอดฝีมือหรือไม่ ในใจคิดแต่จะสลัดนางให้หลุด
“เจ้ายังยืนบื้อทำอะไรอยู่ รีบพยุงข้าขึ้นสิ!”
ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จางเอ้อร์โก่วก็ยื่นมือดึงนางขึ้นมา
“ทึ่มจริง ๆ สาวงามอย่างข้า เจ้าควรโอบเอวพยุงสิ!”