กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 40 หญิงคลั่ง
จางเอ้อร์โก่วเดินไปตามถนนใหญ่ ยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห
สุราเซียนของเขาถูกนางดื่มไปหมดแล้ว ตอนนี้กลับทำเป็นไม่รู้จักเขาเสียอย่างนั้น!
ก็จริง ตอนนี้เขามีฐานะเป็นนักโทษหลบหนี จะไปปีนป่ายคุณหนูตระกูลใหญ่ได้อย่างไร
ขณะที่จางเอ้อร์โก่วกำลังอัดอั้นด้วยความโมโห จู่ ๆ ก็มีเสียงแสนซุกซนของภูตปีศาจดังขึ้นจากด้านหลัง
“นี่ เจ้าคนที่มีหม้อดำอยู่บนหัว หม้อดำนั่นให้ข้ายืมเล่นหน่อยได้ไหม!”
มารดามันเถอะ พูดถึงเรื่องที่ไม่ควรพูดเสียจริง ยังกล้ามาล้อเลียนข้าอีก!
จางเอ้อร์โก่วนึกว่าเป็นมู่หว่านอิ๋ง ความโมโหพลันพุ่งขึ้นหัว หันขวับไปตบฉาดหนึ่งทันที
“เพียะ!”
………