กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เธอมองออกได้ในแวบเดียวว่าซ่งเหลียนเป็นคนดีและอยากผูกมิตรด้วย ดังนั้นพอให้อีกฝ่ายเรียกเธอว่าพี่สะใภ้อีก เธอจึงรู้สึกกระดากนิดหน่อย! เธอคิดว่าเรียกกันตามอายุเหมาะสมที่สุด อีกอย่างก็เป็นแค่คำเรียกขาน เธอไม่ได้ใส่ใจ ส่วนฉู่หยุนเช่อเองยิ่งไม่สนใจเรื่องพวกนี้อยู่แล้ว
“เอ่อ ถ้าอย่างนั้นก็ได้ หลี่หลี ถ้ามีอะไรต้องการก็บอกฉันได้เลย ฉันมาอยู่ที่นี่สองสามปีแล้ว คุ้นเคยกับที่นี่มาก! ฉันกลับก่อน เธอทำงานต่อเถอะ!” ซ่งเหลียนพูดจบก็เดินกลับไป
เมื่อเห็นอีกฝ่ายเดินจากไปแล้ว กู้หลีก็กลับเข้าห้องครัวต่อ
ตอนนำของออกมาเมื่อครู่ เธอก็เห็นต้นหอมและผักชีอยู่หลายต้น รวมทั้งกุยช่ายกับผักกวางตุ้งกองใหญ่
เมนูอาหารเย็นจึงผุดขึ้นมาในหัวทันที!