กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่ออาหารหลากหลายจานที่ทั้งหน้าตา กลิ่น และรสชาติล้วนยอดเยี่ยมถูกยกขึ้นโต๊ะ คุณปู่ฉู่กับฉู่เทียนอี้ก็เริ่มกล่าวชมกันยกใหญ่
“ฝีมือทำอาหารของหลีหลีนี่เทียบชั้นปรมาจารย์งานเลี้ยงแห่งชาติได้เลย!” คุณปู่ฉู่มองอาหารบนโต๊ะพลางกลืนน้ำลาย
“นี่ต้องเป็นอาหารที่หอมที่สุดเท่าที่ฉันเคยได้กลิ่นมาแน่ ๆ! ได้กินสักคำก็ลืมไม่ลงไปชั่วชีวิต!” ฉู่เทียนอี้เองก็รีบกล่าวชมเช่นกัน
ตอนที่ผักใบเขียวจานสุดท้ายทำเสร็จพอดี ฉู่หยุนเช่อก็กลับมาถึง
“ไปล้างมือแล้วมากินข้าวกัน!” กู้หลียิ้มอย่างมีความสุข พลางรีบเรียกทุกคน
“ได้ กลิ่นหอมมาแต่ไกลเลย ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเป็นฝีมือเธอ!” น้ำเสียงของฉู่หยุนเช่อเต็มไปด้วยความเอ็นดูจนปิดไม่มิด
“ทำไมล่ะ?” กู้หลีถามไปตามปาก