กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 236: นับแต่วันนี้ไป ท่านมิใช่อาจารย์ของข้าอีกต่อไป
ในยามนี้ ร่างแยกสามพันร่างของโจวยวิ๋นถูกเรียกกลับคืนมาจนหมดสิ้นแล้ว
เขาอยู่ในชุดขาวพิสุทธิ์ดั่งหิมะ ไร้ซึ่งธุลีแปดเปื้อน ย่างก้าวเหยียบย่ำความว่างเปล่าอย่างแช่มช้าราวกับกำลังเดินเล่นในสวน มุ่งหน้าตรงไปยังเยี่ยเฉินที่หลงเหลือเพียงดวงจิตดั้งเดิมและกำลังสั่นเทาอย่างรุนแรงด้วยความหวาดกลัวและเคียดแค้นถึงขีดสุด รวมถึงมหาจักรพรรดิความว่างเปล่าที่รวยรินจวนเจียนจะสิ้นใจ ทำได้เพียงส่งผ่านความเคียดแค้นอันไร้ที่สิ้นสุดออกมาทางสายตา
ย่างก้าวของเขาแผ่วเบายิ่งนัก ทว่ากลับคล้ายดั่งค้อนมหึมา ทุกย่างก้าวล้วนกระหน่ำฟาดฟันลงบนหัวใจของเยี่ยเฉินและมหาจักรพรรดิความว่างเปล่าอย่างหนักหน่วง!
"ท่าน... ท่านอาจารย์..."