บทที่ 235: เหยียบย่ำความว่างเปล่า!

บทที่ 235: เหยียบย่ำความว่างเปล่า!

ในน้ำเสียงแฝงไปด้วยการเย้ยหยันและเสียงหัวเราะเยาะอันเย็นชาอย่างลึกซึ้ง

มหาจักรพรรดิความว่างเปล่าหนังศีรษะชาด้าน จิตใจสั่นสะท้านอย่างรุนแรง!

เขาพยายามใช้สัมผัสเทวะตรวจจับ ทว่ากลับพบว่ากลิ่นอาย คลื่นพลัง หรือแม้กระทั่งตราประทับวิญญาณของโจวยวิ๋นทุกคนล้วนเหมือนกันทุกประการ ไม่อาจแยกแยะได้เลยแม้แต่น้อย!

หากต้องการคลี่คลายสถานการณ์ หนทางเดียวคือต้องใช้พลังอันป่าเถื่อนเด็ดขาดสังหารโจวยวิ๋นทั้งสามพันคนในพริบตาเดียว!

แต่ทว่า...

หากเป็นขั้นนักบุญขั้นเก้าทั่วไป มหาจักรพรรดิความว่างเปล่าเช่นเขาย่อมสามารถทำได้แน่นอน

ทว่า

โจวยวิ๋นจะใช้สามัญสำนึกมาอธิบายได้อย่างไร?

ในสภาวะสามพันร่างแยก พลังฝีมือเข้าใกล้มหาจักรพรรดิความว่างเปล่าอย่างไม่มีที่สิ้นสุด แล้วมหาจักรพรรดิความว่างเปล่าจะสังหารในพริบตาได้อย่างไร?