กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 209 การไปครั้งนี้ อัปมงคลยิ่ง!
ใบหูของนางแดงระเรื่อ ทว่าครานี้นางปฏิเสธที่จะตอบคำถามนี้ “ข้าเสร็จแล้ว ท่านออกไปก่อน ข้าจะลุกขึ้นแล้ว”
ด้านในยังเปลือยเปล่าอยู่เลย
แม้จะเคยทำมาหมดทุกสิ่งแล้ว แต่ถูกจ้องมองเช่นนี้ก็ยังคงรู้สึกขัดเขินอยู่ดี
“พื้นมันลื่น พวกเราเป็นสามีภรรยากัน ฮูหยินมิต้องเขินอายไป” เสิ่นซื่อแย้มยิ้มพลางกุมมือนาง นิ้วมือลูบไล้ผ่านกำไลลูกประคำไข่มุกบนข้อมือ เวินจิ่วซูหน้าแดงซ่าน การกระทำนี้ เมื่อครู่เขาก็เพิ่งทำไป...
ไข่มุกขาวอมชมพู ผิวพรรณของนางก็ขาวอมชมพู ทั้งยังเนียนลื่นยิ่งกว่าไข่มุก แววตาของท่านโหวเสิ่นลึกล้ำ อาลัยอาวรณ์จนแทบมิอยากปล่อยมือ
ด้วยเหตุนี้ ท่านโหวเสิ่นจึงมิได้อุ้มนางขึ้นมาในทันที หากแต่ปลดชุดในของตนเองออก ก้าวเรียวขายาว นั่งลงไปในถังอาบน้ำ
ถังอาบน้ำหากต้องจุคนถึงสองคน ย่อมคับแคบไปบ้างจริง ๆ
ยิ่งมิต้องพูดถึงว่ายังมีคนท้องแก่อยู่อีกคน