ตอนที่ 208 ไม่เหมาะแก่การขยับกายรุนแรง

ตอนที่ 208 ไม่เหมาะแก่การขยับกายรุนแรง

“หืม?”

กลิ่นอายยามเขาเอื้อนเอ่ยปัดผ่านจนเวินจิ่วซูรู้สึกเสียวซ่าน คอของนางคันยุบยิบ

ดวงตาคู่งามหยาดเยิ้มของเวินจิ่วซูราวกับมีหยาดน้ำหล่อเลี้ยง ก้นบึ้งดวงตามองเขาด้วยความพร่าเลือนอยู่หลายส่วน ลำคอของเสิ่นซื่อพลันตีบตัน

เขาแตะริมฝีปากของเวินจิ่วซูอย่างแผ่วเบาและหยั่งเชิง

ดั่งแมลงปอแตะผิวน้ำ สัมผัสคล้ายแนบชิดทว่าห่างเหิน

ใบหน้าของเวินจิ่วซูพลันขึ้นสีแดงระเรื่อในพริบตา

“ท่าน... อื้อ” ทันทีที่นางเอ่ยปาก สุ้มเสียงก็ถูกอีกฝ่ายกลืนหายลงไปในลำคอ ทำได้เพียงส่งเสียงครางอู้อี้ออกมาคำหนึ่ง

ครานี้ ท่านโหวเสิ่นจุมพิตหนักหน่วงขึ้นเล็กน้อย ขบเม้มริมฝีปากของนาง แง้มเปิดไรฟันขาว แล้วช่วงชิงความหวานล้ำในโพรงปากของนาง

หัวใจของเวินจิ่วซูเต้นระรัวดั่งรัวกลอง ทั้งร่างแข็งทื่อไปหมด ทว่าไม่นาน ก็ถูกอีกฝ่ายจุมพิตจนเอวบางอ่อนระทวยลง ท่านโหวเสิ่นจึงช่วยประคองเอวของนางไว้ได้ทันท่วงที