เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 210 พวกเราสลายความบาดหมางได้หรือไม่?
“เจ้าคิดจะทำอย่างไรหรือ” เมื่อได้ยินว่านางมั่นใจถึงเพียงนี้ เฉียวซินก็อดตื่นเต้นขึ้นมาไม่ได้
เมิ่งเยียนหลิ่วยิ้มหวานหยดย้อย “ถึงเวลาเจ้าก็รู้เอง”
วันงานเลี้ยงครบวาระร้อยวันของจวนหลี่ หน้าประตูจวนท่านปั๋วถือว่าคึกคักอยู่บ้าง ทว่าหากมองดูให้ละเอียด กลับมิได้มีผู้สูงศักดิ์สักกี่คน
จวนโหวถือเป็นหนึ่งในนั้น
ยามที่รถม้าหยุดลง เวินจิ่วซูเพิ่งจะชะโงกหน้าออกมาจากรถม้า ก็เห็นสตรีผู้เปี่ยมด้วยความสูงศักดิ์ผู้หนึ่งเดินเข้ามา “นี่คงเป็นฮูหยินท่านโหวสินะ ไอโย่ ท้องของฮูหยินมองดูแล้วใหญ่ถึงเพียงนี้ รู้เช่นนี้ไม่ควรให้ฮูหยินมาด้วยตนเองเลย”
เวินจิ่วซูก้าวลงจากรถม้าภายใต้การประคองของน้องสาวสามี แล้วยิ้มตอบฮูหยินหลี่ “ฮูหยินมีบุญคุณต่อตระกูลเสิ่นของข้า ข้าย่อมต้องมาร่วมยินดี อีกทั้งงานเลี้ยงครบวาระร้อยวันเป็นเรื่องมงคล ข้าย่อมต้องมารับเอาความเป็นมงคลอยู่แล้ว”