เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 183 ฉลองจบเรื่องราวหลักอย่างอบอุ่น (จบ)
หิมะตกติดต่อกันมาหลายวัน เมืองทั้งเมืองถูกปกคลุมไปด้วยสีขาวโพลน ตามตรอกซอกซอยอบอวลไปด้วยกลิ่นอายเทศกาลตรุษจีน ทุกบ้านต่างติดกลอนคู่สีแดง แขวนโคมไฟแดง เสียงประทัดดังขึ้นเป็นระยะ เด็กๆ สวมหมวกหัวเสือไม่กลัวความหนาว วิ่งเล่นไล่จับกันบนกองหิมะอย่างสนุกสนาน
ร่างสูงโปร่งในเสื้อนวมสีดำเดินหลบเด็กน้อยที่วิ่งชนกันไปมา ลัดเลาะผ่านสองตรอกจนมาหยุดอยู่ที่หน้าบ้านสี่ประสานหลังหนึ่ง เขาหยิบกุญแจไขประตู เดินตามระเบียงทางเดินตรงไปยังหน้าห้องนอน
พอถึงหน้าประตู เขายังไม่รีบเข้าไป แต่กระทืบเท้าแรงๆ เพื่อสลัดหิมะออกจากรองเท้าและเสื้อผ้า ก่อนจะแหวกม่านเดินเข้าไปในห้อง
ข้างในเงียบกริบ เดาว่าเธอยังไม่ตื่น เขาจึงไม่ปลุก เอาของที่ซุกไว้ในอกเสื้อตลอดทางวางลงบนโต๊ะ แล้วไปจัดกระเป๋าเดินทางก่อน พอเห็นว่าได้เวลาพอสมควรแล้ว ถึงได้เดินมาปลุกคนบนเตียง
ชู่โย่วฮวนกำลังหลับสะลึมสะลือ ในความงัวเงียรู้สึกเหมือนมีหมาตัวใหญ่กำลังเลียหน้าตัวเอง ทั้งจั๊กจี้ทั้งเปียกแฉะ พอถูกขัดจังหวะฝันหวาน เธอก็ลืมตาขึ้นอย่างหงุดหงิด แล้วสบเข้ากับดวงตาสีนิลที่พราวระยับไปด้วยรอยยิ้ม
ในห้องไม่ได้เปิดไฟ ผ้าม่านก็ปิดสนิท เธอจึงแยกไม่ออกว่าตอนนี้กี่โมงแล้ว ยกมือดันริมฝีปากที่ยังทำท่าจะก้มลงมาจูบอีกทีอย่างงงๆ เอ่ยถามเสียงแหบ "กี่โมงแล้ว"