เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 182 ความจริงใจเต็มเปี่ยม
ชู่โย่วฮวนถูกกักขังอยู่ในพื้นที่แคบๆ ที่สวี่เฉินซินสร้างขึ้น ใต้ฝ่ามือคือจังหวะการเต้นของหัวใจที่หนักแน่นและทรงพลัง ตึกตัก ตึกตัก สั่นสะเทือนจนมือเธอชาไปหมด
ปลายนิ้วงอเข้าหากันโดยไม่รู้ตัว ขนตายาวสั่นระริก พอเงยหน้าขึ้นก็สบเข้ากับดวงตาสีนิลล้ำลึกคู่หนึ่ง ข้างในนั้นเต็มไปด้วยความดื้อรั้นและยึดมั่นที่ปิดไม่มิด แสดงความจริงใจที่มีต่อเธอออกมาอย่างชัดเจน
"ฮวนฮวน ผมเองก็เสียดายเหมือนกันที่ทำไมถึงได้เจอกับคุณช้าขนาดนี้"
สวี่เฉินซินเอาหน้าผากแนบกับหน้าผากเธออย่างรักใคร่ จ้องมองเธอตาไม่กะพริบ ราวกับมองเท่าไหร่ก็ไม่รู้จักพอ
จนกระทั่งลมหายใจสอดประสานกันในตอนนี้ เขาถึงรู้สึกอุ่นใจขึ้นมาบ้าง กลืนน้ำลายลงคอแล้วพูดต่อ
"ผมเองก็อิจฉาคนที่โตมาพร้อมกับคุณ ผมมักจะนึกภาพว่าตอนเด็กๆ คุณจะน่ารักขนาดไหน สวยขนาดไหน ชอบทำอะไร ชอบกินอะไร..."
"ถ้าเราเจอกันเร็วกว่านี้ก็คงดี"
ได้ยินถึงตรงนี้ ชู่โย่วฮวนกลับหลับตาลง ความรู้สึกซับซ้อนตีรวนอยู่ในอก
คนจากคนละช่วงเวลา ต่อให้เจอกันเร็วกว่านี้ เธอก็ไม่ใช่เธอคนเดิมอยู่ดี