เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 184 ตอนพิเศษ 1 วัยมหาวิทยาลัย: นักข่าวชู่ไปรับหมอสวี่เลิกงาน
เข้าสู่เดือนมิถุนายนอีกครั้ง แสงแดดแผดเผาจนทุกอย่างดูขาวโพลน กิ่งใบของต้นตั๊กแตนจีนห้อยตกอย่างหมดเรี่ยวแรง นานๆ ทีถึงจะถูกลมพัดไหวจนเกิดเสียงดังซ่าๆ
ชู่โย่วฮวนเดินออกมาจากตึกสำนักงานของสำนักพิมพ์ส่วนกลาง ในอ้อมแขนหอบแฟ้มเอกสารปึกใหญ่ เธอเลือกเดินเฉพาะใต้ร่มเงาไม้ แต่เดินไปได้ไม่นานก็ยังรู้สึกร้อนจนแทบทนไม่ไหว
โชคดีที่ห้องเก็บเอกสารอยู่ไม่ไกลนัก เธอจึงเร่งฝีเท้าไปส่งมอบงานกับเจ้าหน้าที่ แวะตากพัดลมในโถงทางเดินสักพัก ก่อนจะหยิบร่มกันแดดพกพาออกมาจากกระเป๋า เดินย้อนกลับทางเดิมเพื่อไปขึ้นรถเมล์ที่ประตูหน้า
ระหว่างทางพอเจอคนรู้จักทักทาย ก็เลี่ยงไม่ได้ที่จะหยุดยืนคุยกันสักสองสามประโยค
"นักข่าวชู่ เลิกงานแล้วเหรอ จะกลับมหาวิทยาลัยเหรอ"
ทุกคนล้วนเป็นนักข่าวในสำนักงานเดียวกัน จึงพอจะรู้ตารางชีวิตของกันและกัน ชู่โย่วฮวนมักจะขอเลิกงานก่อนเวลาเพื่อกลับไปจัดการธุระที่มหาวิทยาลัยทุกวันศุกร์ช่วงเวลานี้ ซึ่งหัวหน้าก็อนุญาตแล้ว พวกเขาจึงเห็นจนชินตา
"ใช่ค่ะ ต้องกลับไปส่งการบ้าน"
ตั้งแต่ขึ้นปีหนึ่ง เธอก็ส่งบทความไปลงตามหนังสือพิมพ์ยักษ์ใหญ่ในประเทศอยู่เป็นระยะ ผ่านไปไม่กี่ปี บทความของเธอก็ได้รับการตีพิมพ์นับไม่ถ้วน นามปากกาเถียนโย่วโด่งดังไปทั่วประเทศ มีหน่วยงานหลายแห่งยื่นข้อเสนอพิเศษให้เธอ
แต่สุดท้ายหลังจากชั่งน้ำหนักดูแล้ว เธอก็เลือกกลับมาที่ทำงานเก่าในชาติก่อน โดยใช้ช่วงปิดเทอมฤดูหนาวและฤดูร้อนเข้ามาฝึกงานเก็บเกี่ยวประสบการณ์