เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 173 พวกเธอคุยกันดีๆ เถอะนะ: เซวียหงกั่วกับสวีฉือ
ฤดูหนาวผ่านพ้นไป ฤดูใบไม้ผลิย่างกรายเข้ามาอย่างเงียบเชียบ เมืองทั้งเมืองกลับมาเขียวขจีอีกครั้ง
ข้างโรงอาหารของสำนักพิมพ์มีต้นแมกโนเลียปลูกอยู่สองต้น ตอนนี้ออกดอกสีขาวบริสุทธิ์บานสะพรั่งเต็มต้นท่ามกลางสายลมเย็น ดอกใหญ่กลีบซ้อนคลี่บานดูงดงามบริสุทธิ์ดุจหยก ชู่โย่วฮวนแวะยืนชมใต้ต้นไม้ทุกเที่ยงก่อนเข้าโรงอาหาร บางครั้งก็บังเอิญเจอกับเถียนอวี้หลินและจางเหมย
ทั้งคู่พยายามจะเข้ามาทักทายอยู่หลายครั้ง แต่ติดตรงความสัมพันธ์ของทั้งสามคนเปลี่ยนไปแล้ว บรรยากาศจึงกระอักกระอ่วน สุดท้ายก็ได้แต่ลังเลไม่กล้าพูดอะไร ทำได้เพียงพยักหน้าทักทายกันสั้นๆ แล้วเดินแยกย้ายไปคนละทาง
ส่วนเรื่องของหวงเซียว ชู่โย่วฮวนไม่ได้ตามข่าวคดีลักทรัพย์ต่อ แต่เรื่องราวก็ยังลอยมาเข้าหูอยู่เรื่อยๆ
เนื่องจากได้รับหนังสือยินยอมไม่ติดใจเอาความจากผู้เสียหาย บวกกับหวงเซียวรับสารภาพด้วยท่าทีสำนึกผิด คืนของกลางทั้งหมดและจ่ายค่าปรับครบถ้วน อย่างช้าที่สุดไม่เกินเดือนมิถุนายนเธอก็จะได้พ้นโทษออกจากคุกแล้ว
ทว่าพอเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น งานก็หาย ชื่อเสียงก็ป่นปี้ ชีวิตต่อจากนี้คงหนีไม่พ้นเสียงซุบซิบนินทาที่ตามติดเป็นเงาตามตัว ชีวิตที่เคยสงบสุขราบรื่นพังทลายลงไม่เหลือชิ้นดี
ไม่รู้ว่าในยามดึกสงัด หวงเซียวจะนึกเสียใจบ้างไหม และครอบครัวของเธอจะสำนึกได้หรือเปล่าว่า การบีบบังคับลูกสาวตัวเองมาตลอดในอดีต คือต้นเหตุที่ผลักไสให้เธอเดินเข้าสู่ทางผิดพลาดนี้