เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 161 ไม่กินแล้ว ตอนแรกก็แค่สงสัยว่าคุณรสชาติเป็นยังไง
"รีบเช็ดมือสิลูก"
หลิวซู่ยิงยื่นกระดาษทิชชูให้ทันเวลา ชู่โย่วฮวนยิ้มเขินๆ รับมาขอบคุณแล้วทิ้งแกนผลไม้ลงถังขยะก่อนเช็ดมือ แต่น้ำผลไม้ต่อให้เช็ดยังไงก็ยังทิ้งความรู้สึกเหนียวเหนอะหนะไว้บนผิว ชวนให้หงุดหงิดไม่น้อย
จังหวะนั้นเอง เสียงทุ้มต่ำก็ดังขึ้นข้างๆ "ไปล้างในห้องน้ำเถอะ เดี๋ยวผมพาไป"
สวี่เฉินซินพูดด้วยน้ำเสียงเนิบนาบ หางเสียงยกสูงเจือความแหบพร่าจางๆ ฟังดูอ่อนโยนชวนให้ใจสั่นหวิว
ชู่โย่วฮวนหันไปมองโดยไม่รู้ตัว แล้วก็สบเข้ากับดวงตาสีดำล้ำลึกคู่นั้นพอดิบพอดี หัวใจเธอเต้นผิดจังหวะเหมือนถูกบีบเบาๆ ความตื่นตระหนกทำให้รีบเก็บสีหน้าแล้วเบนสายตาหนี ไม่กล้าสบตาเขาอีก
"ไม่..."
แค่ล้างมือเอง ห้องน้ำก็ไม่ได้ไกล เธอเดินไปเองได้ แต่สวี่เฉินซินลุกขึ้นยืนแล้ว เธอจึงจำต้องกลืนคำปฏิเสธลงคอ
เดินอ้อมโซฟาห้องรับแขกและชั้นวางของโบราณ ชู่โย่วฮวนเดินตรงเข้าห้องน้ำแล้วเปิดก๊อก เสียงน้ำไหลซู่ซ่าดังก้องในพื้นที่เงียบสงบ ทว่าเธอก็ยังหูไวได้ยินเสียงปิดประตูเบาๆ ที่แทบไม่ได้ยิน
วินาทีที่เธอกำลังชะงัก แผ่นหลังก็ปะทะเข้ากับแผงอกกำยำแข็งแกร่ง ร่างทั้งสองแนบชิดกันแทบไร้ช่องว่าง