เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 160 งานเลี้ยงครอบครัว
หญิงสาวตรงหน้ามีรูปร่างสูงโปร่ง สวมเสื้อไหมพรมคอเต่าสีแอปริคอตคู่กับกางเกงขายาวสีเทา การแต่งกายเรียบง่ายแต่สง่างาม เธอยืนตัวตรงเคียงข้างเฉินซินอย่างผ่าเผย ไม่ดูประหม่าหรือตัวลีบแต่อย่างใด
เรือนผมดำขลับรวบเกล้าไว้ด้านหลังอย่างเรียบร้อย ดูทะมัดทะแมงและสะอาดตา ดวงตาโค้งเรียวเปี่ยมด้วยรอยยิ้มจางๆ ช่วยลดทอนความสวยเฉี่ยวคมคายบนใบหน้าลงไปได้มาก เติมกลิ่นอายความสุภาพเรียบร้อยและสง่างามเข้ามาแทน
ดวงตากลมโตสุกใสมองสบมาอย่างไม่หลบเลี่ยง ท่าทีสำรวมและวางตัวเหมาะสม ไม่มีท่าทางกระมิดกระเมี้ยนแบบคนใจแคบเลยสักนิด
ตัวจริงดูสวยสะดุดตายิ่งกว่าในรูปถ่ายเสียอีก ทว่ากลิ่นอายความสงบเยือกเย็นราวกับผู้มีการศึกษากลับช่วยกลบความโดดเด่นนั้นไว้ได้อย่างพอเหมาะ ทำให้ใครเห็นเป็นครั้งแรกก็อดรู้สึกถูกชะตาไม่ได้
สวี่ลี่หัวละสายตากลับก่อน สีหน้ายังคงเรียบเฉยเย็นชา แต่ตอนเอ่ยปากน้ำเสียงกลับอ่อนโยนกว่าปกติมาก
"เดินทางมาถึงบ้านปลอดภัยก็ดีแล้ว เตรียมตัวกินข้าวกันเถอะ"
คนที่คุ้นเคยกับเขาย่อมรู้ดีว่าเขาพอใจลูกสะใภ้คนนี้มาก ไม่อย่างนั้นคงไม่พูดยาวขนาดนี้