เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 158 มุ่งหน้าสู่เมืองจิง
ชานชาลาสถานีรถไฟเนืองแน่นไปด้วยผู้คน เบียดเสียดจนมองไม่เห็นปลายทาง
รถไฟขบวนสีเขียวจอดสนิทอยู่บนราง สีที่ตัวถังเริ่มซีดจาง ทันทีที่ประตูรถเปิดออก ทุกคนต่างกรูกันขึ้นไปอย่างไม่คิดชีวิต กลัวจะตกรถไฟ
ชู่โย่วฮวนมือหนึ่งหิ้วกระเป๋าใบเล็ก อีกมือจับมือใหญ่ของสวี่เฉินซินไว้แน่น ส่วนเขาก็กุมมือเธอตอบ ประสานนิ้วเข้าด้วยกันแล้วดึงเธอเข้ามาชิดอก ดวงตาคมกริบกวาดมองตัวเลขและป้ายสัญลักษณ์บนตู้โดยสารอย่างรวดเร็ว พอระบุตำแหน่งได้ก็พาเธอเบียดผู้คนมุ่งหน้าไปทางนั้นทันที
ทั้งคู่ไม่มีเวลามาสนใจว่าท่าทางแบบนี้จะดูสนิทสนมเกินงามในที่สาธารณะหรือเปล่า ขอแค่ไม่พลัดหลงกันในฝูงชน เรื่องอื่นล้วนเป็นเรื่องเล็ก
ยังดีที่ตู้โดยสารตู้นอนชั้นหนึ่งมีคนค่อนข้างน้อย หน้าประตูมีเจ้าหน้าที่คอยยืนจัดระเบียบด้วยสีหน้าเคร่งขรึม สร้างเส้นแบ่งที่มองไม่เห็น ทำให้คนทั่วไปทำได้แค่มองอยู่ห่างๆ ไม่กล้าเข้าใกล้
ยุคนี้ตู้นอนชั้นหนึ่งไม่ใช่มีเงินแล้วจะซื้อได้ สงวนไว้สำหรับข้าราชการระดับสูง แขกต่างชาติ และบุคคลที่มีจดหมายแนะนำตัวเฉพาะเท่านั้น คนธรรมดาไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะซื้อตั๋ว