เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 157 ย้ายเข้าบ้านใหม่
วันหยุดปีใหม่สิ้นสุดลง ชู่โย่วฮวนกับสวี่เฉินซินก็ย้ายเข้าบ้านหลังใหม่
เมื่อเทียบกับครั้งก่อนที่แวะมา บ้านพักหลังเล็กแห่งนี้เปลี่ยนไปจนแทบจำไม่ได้ พื้นดินทั้งหมดถูกปูด้วยอิฐสีเขียวแผ่นใหม่เรียงเป็นระเบียบ ผนังบ้านทาสีขาวใหม่เอี่ยม ตรงมุมกำแพงข้างต้นกุ้ยฮวายังเปิดพื้นที่ว่างเพิ่มขึ้นมา มีต้นดอกคามิลเลียที่กำลังออกดอกบานสะพรั่งปลูกอยู่
ใบสีเขียวเข้มขับเน้นดอกสีแดงสด กลีบดอกอวบอิ่มซ้อนทับกันเป็นชั้นๆ เบ่งบานเบียดเสียดเต็มกิ่งก้าน งามสะพรั่งแต่ไม่ดูฉูดฉาดจนเกินงาม
ทันทีที่ก้าวพ้นประตูรั้ว สายตาของชู่โย่วฮวนก็ถูกสีสันตรงหน้าดึงดูดไว้ พอเดินเข้าไปดูใกล้ๆ ถึงได้เห็นว่าใต้ต้นคามิลเลียยังปลูกต้น麦冬 (หญ้าหนวดปลาดุก) แซมไว้ตามช่องว่างของหน้าดิน ใบเรียวยาวสีเขียวสดขึ้นหนาแน่น โอบล้อมกอดอกสีแดงไว้เงียบๆ ราวกับปูพรมสีเขียวประดับบารมี
แต่พอถึงเดือนพฤษภาคมหรือมิถุนายน หญ้าพวกนี้จะแทงช่อดอกตูมสีม่วงอ่อน กลายเป็นพระเอกของสวน สร้างทิวทัศน์ที่งดงามไปอีกแบบ
สีแดงตัดกับสีเขียว ช่วยโอบรับความหนาวเหน็บของฤดูหนาวไว้อย่างอ่อนโยน แค่เติมต้นไม้ลงไปง่ายๆ ก็ทำให้บ้านหลังเล็กดูมีชีวิตชีวาและอบอุ่นขึ้นมาทันตา
ชู่โย่วฮวนชอบดอกไม้ ชอบทุกสิ่งที่สวยสดงดงามและมีชีวิตชีวา ปลายนิ้วแตะลงบนเกสรสีแดงเบาๆ ในใจทั้งประหลาดใจและดีใจ เดาได้ไม่ยากเลยว่าเป็นฝีมือใคร เธอหันขวับไปมองสวี่เฉินซินที่ยืนเคียงข้างเงียบๆ ดวงตาคู่สวยโค้งเป็นสระอิ แววตาเป็นประกายด้วยรอยยิ้ม
"เซอร์ไพรส์ให้ฉันเหรอ"