เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 153 จับตัวขโมยได้แล้ว
"จับตัวขโมยได้แล้วเหรอคะ"
ชู่โย่วฮวนรู้ดีว่าการไขคดีนี้ไม่ใช่เรื่องยาก เพราะคนลงมือไม่ได้มีเล่ห์เหลี่ยมซับซ้อนอะไร ในสายตาของตำรวจที่มีประสบการณ์ย่อมเต็มไปด้วยช่องโหว่ แต่เธอไม่คิดเลยว่าผ่านไปเพียงคืนเดียวก็จับตัวคนร้ายได้แล้ว
"อืม พอฟ้าสางตำรวจก็ส่งข่าวมาบอกทันที"
เหลียงเฉียงจวิ้นพยักหน้ารับด้วยสีหน้าเรียบเฉย ไม่มีท่าทีแปลกใจแม้แต่น้อย
ด้วยตำแหน่งหน้าที่ของเขา บวกกับเส้นสายที่มี แถมยังไปนั่งเฝ้าอยู่ที่สถานีตำรวจด้วยตัวเองตั้งครึ่งค่อนคืน คนในสถานีจึงไม่มีใครกล้าละเลยหรือดึงเรื่องให้ล่าช้า
สืบสวน รวบรวมหลักฐาน ปิดคดีได้อย่างรวดเร็วเด็ดขาด
ถ้าไม่ติดว่าหัวขโมยปากแข็งไม่ยอมรับ จนกระทั่งตำรวจเอาหลักฐานมัดตัวมาวางตรงหน้าถึงยอมเปิดปาก เรื่องนี้คงจบเร็วกว่านี้อีก
ทว่าถึงจะเหนื่อยมาทั้งคืน แต่ก็ใช่ว่าจะไม่ได้อะไรเลย พอนึกถึงตอนขากลับเมื่อเช้าที่บังเอิญสวนกับสวี่เฉินซิน และบทสนทนาระหว่างกัน เหลียงเฉียงจวิ้นก็รู้สึกอิ่มเอมใจขึ้นมา สายตาที่มองชู่โย่วฮวนจึงยิ่งดูเป็นมิตรสนิทสนม ราวกับกำลังมองต้นไม้เงินต้นไม้ทอง น้ำเสียงก็อ่อนโยนลงอีกหลายส่วน
"หัวขโมยเป็นนักข่าวในสำนักพิมพ์เรานี่เอง น้องสะใภ้ก็รู้จัก อยู่ห้องพักเดียวกับเธอ ชื่อหวงเซียว"