เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 154 กลับหมู่บ้านช่วงปีใหม่
ชู่โย่วฮวนไม่ได้สนใจว่าสุดท้ายแล้วเถียนอวี้หลินกับจางเหมยจะตัดสินใจอย่างไร เธอเดินกลับหอพักพร้อมกับโจวอินทันที
โชคดีที่ตอนนี้เป็นเวลาทำงาน ระหว่างทางจึงแทบไม่สวนกับใครเลย
พอเดินมาถึงหน้าตึกหอพัก ก็เห็นหลิวหมิงเจวียนกำลังนั่งทำหน้ามุ่ยเขียนอะไรบางอย่างอยู่หลังช่องหน้าต่าง ชู่โย่วฮวนเดินเข้าไปทักทาย พร้อมแจ้งความจำนงว่าจะย้ายออก และขอพาโจวอินพี่สะใภ้ขึ้นไปช่วยเก็บของบนห้อง
ปกติเรื่องแค่นี้หลิวหมิงเจวียนย่อมอนุญาตอยู่แล้ว แต่ตอนนี้สถานการณ์เปลี่ยนไป หลังเกิดเรื่องเมื่อวาน เช้านี้เบื้องบนก็ออกคำสั่งเด็ดขาด ห้ามไม่ให้คนนอกขึ้นไปบนหอพักโดยเด็ดขาด เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดเหตุซ้ำรอย
อย่างน้อยในช่วงนี้ก็ห้ามฝ่าฝืนกฎเป็นอันขาด
ทว่าเมื่อคืนนักข่าวชู่ช่วยให้เธอโดนตำหนิน้อยลงไปเยอะ หลิวหมิงเจวียนซาบซึ้งใจมาก ตอนนี้จึงไม่กล้าปฏิเสธตรงๆ กำลังลังเลว่าจะพูดยังไงดี สายตาก็เหลือบไปเห็นคนที่ยืนอยู่ด้านหลังชู่โย่วฮวน เธอถึงกับสะดุ้งโหยงเด้งตัวลุกขึ้นจากเก้าอี้ทันที
"ผู้อำนวยการโจว วันนี้ลมอะไรหอบคุณมาถึงนี่คะเนี่ย"
หลิวหมิงเจวียนปั้นยิ้มเต็มใบหน้า พูดจบก็นึกอะไรขึ้นมาได้ เบิกตากว้างมองสลับไปมาระหว่างคนทั้งคู่ พี่สะใภ้ที่นักข่าวชู่พูดถึงเมื่อกี้คือผู้อำนวยการโจวหรอกเหรอ งั้นพี่ชายของสามีเธอก็คือเลขาธิการเหลียงน่ะสิ
ยิ่งคิดลึกเข้าไป หัวใจก็ยิ่งเต้นรัวเร็ว