เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 144 เสี่ยวสวี่สีชมพูอมม่วง อยากดูก็ดูให้เต็มตาสิ ผมไม่ได้ห้ามสักหน่อย
ชู่โย่วฮวนรู้สึกว่าวันนี้สวี่เฉินซินขี้อ้อนเป็นพิเศษ เกาะติดชวนเธอคุยอยู่ตั้งนานกว่าจะยอมวางสาย
แม้ปากจะบ่นว่าน่ารำคาญ แต่พอเดินกลับขึ้นมาบนห้องพักตามลำพัง เธอกลับอดหวนนึกถึงช่วงเวลาหวานซึ้งอบอุ่นเมื่อครู่ไม่ได้ ในใจพลันเฝ้ารอให้ถึงวันพรุ่งนี้เร็วๆ เสียแล้ว
เช้าวันรุ่งขึ้น ตอนที่ชู่โย่วฮวนลืมตาตื่นขึ้นมา ภายในห้องก็ไร้วี่แววของเถียนอวี้หลินเสียแล้ว ไม่รู้อีกฝ่ายออกจากห้องไปตั้งแต่เมื่อไหร่ เธอไม่ได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวเลยสักนิด จนกระทั่งล้างหน้าแปรงฟันเสร็จแล้วมานั่งทาครีมบำรุงผิวที่โต๊ะ ถึงได้เห็นกระดาษโน้ตแผ่นเล็กวางอยู่
เถียนอวี้หลินทำหน้าที่หัวหน้าห้องได้อย่างดีเยี่ยมไร้ที่ติ ทั้งที่ก่อนหน้านี้ย้ำแล้วซ้ำอีก แต่ก่อนเดินทางกลับก็ยังไม่วายทิ้งจดหมายกำชับไว้ ให้ชู่โย่วฮวนอย่าลืมปิดหน้าต่างและล็อกประตูให้เรียบร้อยเวลาออกจากห้อง เผื่อมีพวกมือไวใจเร็วแอบย่องเข้ามาขโมยของ
ชู่โย่วฮวนอ่านจบก็หัวเราะเบาๆ เก็บกระดาษโน้ตเข้าที่ แล้วเริ่มลงมือแต่งตัวตามปกติ ทุกครั้งที่ได้เจอกัน เธอจะถือว่ามันคือการออกเดตแสนพิเศษ จึงต้องแต่งตัวให้สวยพริ้งอยู่เสมอ นอกจากจะทำให้ตัวเธอเองอารมณ์ดีแล้ว สวี่เฉินซินเองก็ชอบ แม้ปากเขาจะไม่ค่อยพูดชม แต่ทุกครั้งที่เจอกัน แววตาตื่นตะลึงและยินดีที่ฉายชัดออกมานั้นปิดไม่มิดเลยสักนิด