เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 143 รักคุณที่สุดเลย วันๆ ไม่รู้จักจริงจังบ้างเลย
นี่มันคำพูดอะไรกัน
กำลังบีบคั้นทางศีลธรรมใส่เธออยู่เหรอ น่าเสียดายที่เธอไม่ได้เป็นคนดีขนาดนั้น
สีหน้าของชู่โย่วฮวนพลันเย็นชาลง เธอเอ่ยเสียงเรียบ "ตอนนี้ฉันเองก็ไม่ได้มีเงินติดตัวเยอะขนาดนั้น เธอลองไปถามคนอื่นดูเถอะ"
พูดจบเธอก็เตรียมจะเดินเลี่ยงออกไป ทว่าหวงเซียวกลับยืนขวางประตูไว้ น้ำเสียงสูงขึ้นด้วยความไม่เชื่อสายตา "จะเป็นไปได้ยังไง ปกติเธอซื้อของกินทีก็มือเติบจะตาย ในมือจะไม่มีเงินได้ยังไง เธอแค่ไม่อยากให้ฉันยืมใช่ไหมล่ะ"
"ถ้าเธอจะคิดแบบนั้นฉันก็จนปัญญา เงินตั้งร้อยห้าสิบหยวนไม่ใช่เงินน้อยๆ นะ เธอลองเดินออกไปถามคนข้างนอกดูสิว่าจะมีสักกี่คนที่ควักเงินก้อนขนาดนี้ออกมาได้ในพริบตา"
ชู่โย่วฮวนเกือบจะหัวเราะออกมาด้วยความโมโห ไม่รู้ว่าหวงเซียวซื่อบื้อจริงๆ หรือแกล้งโง่กันแน่ ลำพังตัวหวงเซียวเองตอนนี้จะควักเงินออกมาสักห้าหยวนยังยากเลย ไม่ต้องพูดถึงหนึ่งร้อยห้าสิบหยวน แต่กลับพูดจาเหมือนเงินเก็บของคนอื่นลอยมาตามลมง่ายๆ อย่างนั้นแหละ
"คนอื่นไม่มีก็จริง แต่ฉันไม่เชื่อหรอกว่าเธอจะไม่มี แค่เสื้อผ้ากับรองเท้าของเธอชุดหนึ่งก็ปาเข้าไปตั้งหลายสิบหยวนแล้ว"
อยู่ร่วมชายคาเดียวกันมานานขนาดนี้ ใครตดทีเดียวก็รู้กันหมดแล้ว ย่อมต้องรู้ฐานะความเป็นอยู่ของกันและกันดี