เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 123 ลงพื้นที่สัมภาษณ์
ชู่โย่วฮวนมองตามเสียงไป ก็เห็นหญิงวัยกลางคนสวมเสื้อผ้าฝ้ายสีเขียวคล้ำยืนอยู่ตรงประตู รูปร่างไม่สูงนัก เกล้าผมมวยไว้ท้ายทอย ดวงตาเรียวยาว เวลาหรี่ตามองดูดุดันไม่น้อย
"หนวกหูชะมัด จะโวยวายก็ไปโวยวายที่อื่นไป"
"แม่เจ้ากุ้ยหลินอยู่บ้านพอดีเลย บังเอิญจริงๆ สองท่านนี้เป็นนักข่าวจากเมืองเอก ตั้งใจมาสัมภาษณ์เจ้ากุ้ยหลินบ้านแกโดยเฉพาะ ต่อไปได้ลงหนังสือพิมพ์เป็นใหญ่เป็นโตแล้ว อย่าลืมเพื่อนบ้านอย่างพวกเรานะ"
จางฟางจวี๋ไม่สนใจคำเยินยอตามมารยาทพวกนั้น สายตากวาดมองคนแปลกหน้าสองคนที่ดูโดดเด่นแปลกแยกจากชาวบ้านแถวนี้ การแต่งกายดูสุภาพเรียบร้อยสะอาดสะอ้าน โดยเฉพาะหญิงสาวที่หน้าตาสะสวยโดดเด่นเกินใคร ตากลมโต จมูกโด่งรั้น ริมฝีปากแดงระเรื่อ สวยจนไม่เหมือนนักข่าว แต่เหมือนนางฟ้าจำแลง
ดูปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นปัญญาชนจากในเมือง
"สวัสดีค่ะป้า ฉันชื่อชู่โย่วฮวน ส่วนนี่คือเพื่อนร่วมงานของฉัน วังหยางผิงค่ะ"
ชู่โย่วฮวนก้าวออกมาแนะนำตัวอย่างสุภาพ วังหยางผิงรีบแจ้งจุดประสงค์การมาเยือนต่อทันที พร้อมแสดงบัตรประจำตัวพนักงานให้ดู
จางฟางจวี๋อ่านหนังสือไม่ออก แต่ต่อหน้าชาวบ้านก็แกล้งทำทีเป็นกวาดตาอ่าน ก่อนจะเชิญทั้งคู่เข้าบ้าน พอเห็นชาวบ้านคนอื่นทำท่าจะตามเข้ามาดูความคึกคักด้วย เธอก็รีบเท้าสะเอวทำหน้ายักษ์ใส่ทันที "มามุงอะไรกันตรงนี้ หนวกหูจะตาย ลูกชายฉันกำลังนอนพักรักษาตัวอยู่ ใครทำลูกฉันอาการทรุด ฉันไม่เอาไว้แน่"